ชายคนนั้น…
ชายคนหนึ่งเพิ่งจะมาพูดได้ตอนอายุ 4 ขวบ
ชายคนนั้น…เพิ่งจะมาอ่านหนังสือออกตอนอายุ 8 ขวบ
ชายคนนั้น…เคยถูกไล่ออกจากโรงเรียน
ชายคนนั้น…เคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนอาชีวะแห่งซูริค
ชายคนนั้น…เคยถูกอาจารย์ระบุว่า
“สมองช้า ไม่ชอบสังคมและล่องลอยอยู่ในความฝันอันโง่เขลาของตัว เองตลอดเวลา”
ชายคนนั้น…ชื่อ “อัลเบิร์ต ไอสไตน์” บิดาแห่งปรมาณูชายคนหนึ่งเคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนเตรียมทหารเวสต์พอยต์
ชายคนนั้น…ลองสมัครใหม่ดูอีกที
ชายคนนั้น…ถูกปฎิเสธอีกครั้ง
ชายคนนั้น…พยายามเป็นครั้งที่สาม
ชายคนนั้น…ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียน
ชายคนนั้น…ได้เป็นทหารสมใจ
ชายคนนั้น…เข้าไปอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์สงครามโลก ครั้งที่สองได้สำเร็จ
ชายคนนั้น…ชื่อ “นายพล ดักลาส แมคอาเธอร์” ผู้พิชิตแปซิฟิคแห่งสงครามโลกครั้งที่สอง
ชายกลุ่มหนึ่ง…เป็นนักดนตรี
ชายกลุ่มนั้น…เคยถูกปฎิเสธจากผุ้บริหารคนหนึ่งจากบ ริษัทเดคคาเรคคอร์ติ้ง
ชายกลุ่มนั้น…ถูกปฎิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า “เราไม่ชอบเสียงเพลงของพวกเขา
และกลุ่มนักดนตรีที่เล่นกีตาร์กำลังจะหมดสมัยแล้ว”
ชายกลุ่มนั้น…มีนามว่า “เดอะ บีเทิลส์” สี่เต่าทองแห่งตำนาน
ชายคนหนึ่ง…เป็นนักกีฬา
ชายคนนั้น…เล่นบาสเกตบอลให้กับทีมโรงเรียนมัธยม
ชายคนนั้น…เคยถูกคัดออกจากทีมโรงเรียน
ชายคนนั้น…ชื่อ “ไมเคิล จอร์แดน” หนึ่งในนักกีฬาบาสเกตบอลที่ทำเงินมากที่สุดในโลก
ชายคนหนึ่ง…เป็นนักแต่งเพลงชาวเยอรมัน
ชายคนนั้น…สูญเสียความสามารถในการฟังลงเรื่อยๆ
ชายคนนั้น…หูหนวกสนิทเมื่อมีอายุได้ 46 ปี
ชายคนนั้น…ได้ใช้ช่วงเวลาบั้นปลายชีวิตประพันธ์เพล งที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ชายคนนั้น…ชื่อ “ลุดวิก ฟาน บีโธเฟน” นักประพันธ์เพลงชื่อก้องโลก
ชายคนหนึ่งสอบตกประถม 6
ชายคนนั้น…เคยมีชีวิตที่พ่ายแพ้และล้มเหลวมาตลอด
ชายคนนั้น…ล้วนทำประโยชน์ครั้งใหญ่ๆเมื่อเขากลายเป ็นผู้สูงอายุแล้ว
ชายคนนั้น…ได้เป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษเมื่ออายุ 62 ปี
ชายคนนั้น…ชื่อ ” วินสตัน เชอร์ชิล” อดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษ
ชายคนหนึ่งเรียนปริญญาตรี
ชายคนนั้น…เคยถูกจัดให้เป็นแค่นักศึกษาระดับกลางเท ่านั้น
ชายคนนั้น…เคยสอบได้อันดับที่ 15 จากนักศึกษา 22 คนในวิชาเคมี
ชายคนนั้น…ชื่อ “หลุยส์ ปาสเตอร์”
ชายคนหนึ่งเป็นนักร้อง
ชายคนนั้น…เคยถูกผู้จัดการของ แกรนด์โอเลโอเพรย์ไล่ออก
ชายคนนั้น…เคยโดนดูถูกว่า “แกมันไปไม่ถึงไหนเลย แกควรกลับไปขับรถบรรทุกมากกว่า”
ชายคนนั้น…ชื่อ “เอลวิส เพรสลีย์”
หญิงคนหนึ่งเป็นนางแบบผู้เปี่ยมไปด้วยความหวัง
หญิงคนนั้น…ทำงานให้กับบริษัทบลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจ นซี่
หญิงคนนั้น…เคยโดนผู้อำนวยการบริษัท บลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่ดูถูกว่า
“เธอควรไปเรียนด้านเลขาฯ หรือไม่ก็แต่งงานเสียดีกว่า”
หญิงคนนั้น…ชื่อ นอร์มา จีน เบเกอร์ หรือที่รู้จักกันในนาม “มาริลีน มอนโร” นั่นเอง
ชายคนหนึ่ง หลงใหลวิชาการเงินอย่างมาก
ชายคนนั้น…ยื่นใบสมัครกับมหาวิทยาลัยธุรกิจฮาวาร์ด อันเลื่องชื่อ
ชายคนนั้น…ถูกปฎิเสธในเวลาต่อมา
ชายคนนั้น…ไม่ยอมแพ้ เดินหน้าเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธุรกิจโคลัมเบีย
ชายคนนั้น…สำเร็จการศึกษา
ชายคนนั้น…ปัจจุบันมีสินทรัพย์รวมกว่า 44,000 ล้านเหรียญสหรัฐ จากเงินลงทุนเพียง 100 เหรียญ
สหรัฐ
ชายคนนั้น…ชื่อ “วอเรน บัฟเฟตต์” นักลงทุนอัจฉริยะ อภิมหาเศรษฐีอันดับสองของโลก
ชายคนหนึ่ง หลงใหลในคอมพิวเตอร์อย่างมาก
ชายคนนั้น…ชอบหมกตัวกับคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ
ชายคนนั้น…ถูกเพื่อนมองว่า “สกปรก - บ้าคอมพิวเตอร์”
ชายคนนั้น…เคยเสนอซอฟแวร์ระบบให้กับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์
ชายคนนั้น…ถูกปฎิเสธอย่างไม่ใยดี
ชายคนนั้น…ปัจจุบันคือผู้ให้การช่วยเหลือด้านเงินท ุนกับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์
ชายคนนั้น…เคยถูก ไอบีเอ็ม มองว่า “แค่เด็ก”
ชายคนนั้น…ปัจจุบันเป็นผู้นำบริษัทซอฟแวร์ที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลก
ชายคนนั้น…ชื่อ วิลเลี่ ยม เฮนรี่ เกตส์ ที่สาม หรือที่รู้จักกันในนาม “บิลล์ เกตส์” ผู้ก่อตั้ง
ไมโครซอฟต์ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก ผู้ถือครองสินทรัพย์กว่า 46,000 ล้านเหรียญ
ชายคนหนึ่ง… เป็นนักเขียนการ์ตูน
ชายคนนั้น… เคยถูกบก. นิตยสารโชเน็นจัมป์รายเดือนสั่งตัดจบการ์ตูนเพราะความนิยมไม่สูงพอ
ชายคนนั้น… พยายามเสนอโครงเรื่องการ์ตูนใหม่ของตนแก่ที่ประชุมกองบก.
ชายคนนั้น… ถูกกองบก. ปฏิเสธ ด้วยเหตุผลว่า “เหมือนเรื่องคนเก่งทะลุโลก (YuuYuu Hakusho) แบบนั้นมันจะขายออกได้ไง”
ชาย คนนั้น… คือ “คุโบ ไทโตะ” (Kubo Tite) ผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง “Bleach เทพมรณะ” การ์ตูนดังติดอันดับ 1 ใน 5 สุดยอดการ์ตูนของนิตยสารโชเน็นจัมป์ยุคปัจจุบัน (และเป็นผลงานเดียวกับที่ถูกกองบก.จัมป์ปฏิเสธด้วยเหตุผลข้างต้นนั้นแล)
ชายคนหนึ่ง…ไฝ่ฝันอยากเป็นนักดนตรีแต่เด็ก
ชายคนนั้น…เป็นโรคหอบหืด แต่ก็ยังฝืนตีกลอง เพราะใจรัก
ชายคนนั้น…ย้ายมาอยู่โตเกียวและทำงานพิเศษอย่างไม่ย่อท้อ เพื่อตั้งวง
ชายคนนั้น…ชายคนนั้นถูกพวกผู้ใหญ่ดูถูกว่า เป็นแค่วงดนตรีที่”ไร้สาระ”
ชายคนนั้น…ต้องเปลี่ยนสมาชิกในกลุ่มมานับครั้งไม่ถ้วน
ชายคนนั้น…ผ่านประสพการณ์ที่เจ็บปวดมานับครั้งไม่ถ้วน
ชายคนนั้น…ชื่อ “โยชิกิ ฮายาชิ” มือกลอง และหัวหน้าวงดนตรีในตำนาน “X-Japan”
อันโด่งดัง และปัจจุบันคือนักดนตรีชื่อก้องโลก…
หญิงกลุ่มหนึ่ง…เป็นนักร้อง
หญิงกลุ่มนั้น…เคยถูกท้าทายจากตาซุนคุว่าถ้าขายไม่ได้ตามเป้า ไม่มีสิทธิ์เดบิวท์เป็นอันขาด
หญิงกลุ่มนั้น…เปลี่ยนสมาชิกบ่อยมาก แถมเปลี่ยนซะจนสมาชิกรุ่นบุกเบิกหายหมดไม่มีเหลือสักคน
หญิงกลุ่มนั้น…มีนามว่า “มอร์นิ่ง มูซุเมะ” ตำนานเกิร์ลแบนด์ที่มีสมาชิกเยอะที่สุดในญี่ปุ่น
ผมเชื่อว่าทุกคนเคยแพ้ ผมเชื่อว่าทุกคนเคยล้มเหลว
แต่คนแพ้ไม่ใช่คนที่ล้มเหลว
คนล้มเหลวคือ…คนที่ล้มเลิกต่างหาก
November 28th, 2007 at 9:59 am
เวลาที่ทำอะไรไม่สำเร็จ จะบอกตัวเองเสมอว่า “ไม่ใช่เราไม่เก่ง เราแค่ยังพยายามไม่มากพอ” แล้วทำใหม่อีกครั้ง อีกครั้ง อีกครั้ง!